عشق.زیباترین کلمه در دنیای واژگان بشر.حتی شنیدنش میتونه تا قدری ، انسان رو آروم کنه چه برسه به احساس اون در قلب عاشق.اینکه بتونیم در وجود خودمون، عشق رواحساس کنیم؛شاید بزرگترین موهبتی باشه که می تونیم در طول زندگی بهش دست پیدا کنیم.به نظرم اگر یک هدف وجود داشته باشه که قرار باشه برای تمام عمر یک انسان رو سرپا وپرشور و سپاسگزار نگه داره تنها عشقه و بس.

نشانه های عشق

 

انسانهایی که عاشق هستند رو میشه تشخیص داد .اونا نشونه هایی دارن .انگار یک موج آرامش به همراه اونهاست که هر کجا میرن ؛اون محیط رو تازگی می بخشن.وقتی در کنارشون هستی انگار غمهای زندگی ، کوچیک وکم ارزش میشه.چرا که عشق خیلی عظیم تر از غصه های روزمره ماست.انسانهای عاشق بخشنده اند.اونا تنها دست بگیر ندارن.قبل از همه پیش قدم می شن برای بخشش.بخشش عشق،زمان،پول و همه چیزهای خوب.

پیشنهاد ما:مطالعه مقاله ارزشمند خوشبختی

 

مفهوم عشق

وقتی از عشق حرف می زنیم شاید ذهن خیلی از ماها یاد داستانهای لیلی و مجنون بیفته.این هم چهره ای از عشقه.عمیق و قابل ستایش .اما من در طول زندگی به این نتیجه رسیدم عشقی هست ورای تمام این داستان ها ….تمام فیلم ها.

منظورم از عشق دقیقا اینه.هر کدوم از ما فارغ از جنسیت وکشور و مقام و هر چیزی.در درونمون ، منبعی از عشق داریم.انگار یک ودیعه الهی است.جنسش با تمام جنس های بازار فرق داره.عیارش خالصه.به قول معروف:اصل جنسه.می دونم واضحه که شاید از 100 درصد ادما،5درصدشون هم به این عشق نرسیده باشن.اما حقیقت داره.شاید همیشه شنیدیم حقیقت تلخه .اما این بار یک حقیقت شیرینه.به شیرینی عسل.کاش میشد هر کدوم از ما حتی برای یک بار هم که شده تجربش کنیم تا تصمیم بگیریم دیگه حتی یک لحظه از عمرمون رو در راه دیگه ای صرف نکنیم.

عشق حقیقی

عشق حقیقی

منظورم رو واضح تر میگم.قطعا براتون پیش اومده.زمانهایی که حالمون خیلی خوبه.بی دلیل.همه چیز رو زیبا می بینیم.همه رو دوست داریم.مشکلات زندگی در نظرمون کوچیک وکم ارزش میشن.از دیدن خودمون تو آینه حظ می کنیم.دیگه ایراد نمی گیریم به اعضای صورتمون.به فرم بدنمون.بوی گل ها رو حس می کنیم.شبنم روی برگ ها رومی بینیم.کادو می خریم . برای خودمون برای دیگران.از وجود خودمون لذت می بریم .احساس می کنیم مالک بهترین هاییم .بهترین کار.بهتریم همسر.بهترین شهر(بدون اینکه هیچی عوض شده باشه)

 

پیشنهاد ما به شما:مطالعه مقاله ارزشمند اخبار رسانه های رادیویی وتلوزیونی

 

منظور از عشق

منظورم از عشق چیزی هست شبیه اونچه در بالا گفتیم.احساسی که از درون ما می جوشه.به بیرون سرازیر میشه.مطمئنا اول ما رو سیراب میکنه بعد سرریز میشه و دیگران رو بهره مند میکنه.یه چشمه همیشه جوشان.بدون اینکه ما تلاشی برای اثبات اون کنیم.دیگران از وجودش با خبر میشن.چون کار چشمه جوشیدن و سرریز شدنه.ومنتفع کردن بیشه زار ها.

دعا میکنم برای هممون. که سهممون از کل احساس های دنیا،عشق باشه و بس.دوست داشتنی که  منظور ماست از بیرون نمیاد.از دورن می جوشه.وابسته به رفتار ،وجود یا داشتن شخصی در زندگی ما نیست.بلکه وابسته به منبع درونه . هرگز دیگری نمیتونه ما رو از اون محروم کنه. یا اون رو به ما بده که جزء دارایی های قلبی ما بشه.انگار یک قراری هست بین خودمون با خودمون و خدای خودمون.

یک حالی شبیه حال مولانا.شبیه صداقت حافظ.شبیه شعر های بی شیله پیله حافظ.

عشق حقیقی

گاهی به اشتباه فکر می کنیم کاش یکی می اومد و منو عاشق می کرد.اگر تصورمون از دوست داشتن اینه باید بگم که داریم اون مفهوم بزرگ رو کوچیک میکنیم .و از اعتبار می ندازیمش.کم ارزشش می کنیم.داریم این مفهوم بزرگ رو_به بزرگی خدا_در یک مقیاس کوچیک ،حبس می کنیم.من یقین دارم عشق ودیعه خداوند برای انسانه.زمانهایی که احساس عشق می کنیم خداوند در ما حضور داره.

عشق واقعی

عشق واقعی

بی شک عشق بین دوانسان ، زیباترین رابطه در سطح جهان مادیه.اما من به تجربه پی بردم اگر انسان به منبع درون خود به عشق لایزال ومقدس قلب خودش وصل نباشه؛هیچ وقت نمیتونه به راستی عاشق دیگران باشه.جمله ای رو همیشه در خاطر خودم حفظ کردم و بهش ایمان دارم.و اون اینکه:کسی که چیزی رو نداشته باشه نمی تونه اون رو به دیگران ببخشه.حاضرم قسم بخورم اگر از دوست داشتن بی بهانه و بدون قید و شرط دورن بی بهره باشیم هیچ داستان عاشقانه قشنگی رو نمی تونیم برای معشوقمون رقم بزنیم.چون نداریم که به اون ببخشیم .به همین سادگی.

پس اگر به کسی علاقه داریم و دوست داریم در کنار اون یه زندگی فوق العاده رو رقم بزنیم.قبل از هر کاری بریم و به عشق و ارزش درونی خودمون متصل بشیم.احساسی که فارغ از همه چیز و همه کس هست.فارغ از اینکه آیا دیگران ما رو دوست دارند ومی پسندند یا نه.(ما می تونیم بی بهانه دوستشون داشته باشیم.عشقی که باعث میشه احساس زیبایی و ارزش کنیم . فارغ از اینکه آیا مطابق معیارهای زیبایی هستیم یا نه. و بخندیم به ریش تمام اون معیارها…

 

سخن پایانی

زیباترین ویژگی این احساس چیه ؟ اینکه آزاد می گذاره انسان ها رو تا به طریق خودشون زندگی کنن. و بهترین ها رو در وجود هر کسی کشف میکنه و تحسین می کنه.دوست داشتنی که انتقاد نمی کنه . فریاد نمی زنه . انتظاراتش کمه و بخشندگی اون زیاد.

 

پیشنهاد ما به شما:مظالعه مقاله ارزشند زندگینامه بیل گیتس

 

وزیباتر از همه اینکه عاشق به دیگران می بخشه و خداوند به عاشق.احساسی که ما رو به خالقمون پیوند میزنه و شبیه اون می کنه.احساسی که رهایی می بخشه . پس اگر عاشقی باید بگذاری هرکسی راه خودش رو بره. حتی اگر نمی خواد با تو باشه . در اوج عشق رهاش می کنی و می پذیری اون هم به اندازه تو حق زندگی داره.حق اشتباه کردن.

چند وقت پیش کتابی رومی خوندم از انجمن نارانان.مبحث خیلی زیبایی در اون بود.می گفت که خانواده یک معتاد باید یاد بگیرن که رها کنن اون رو با عشق. و بپذیرن که نمی تونن مسیر زندگی اونو تا زمانی که خودش نمی خواد تغییر بدن.

عشق چیست؟

عشق چیست؟

حرف من و داستان عشق ، چیزی هست شبیه این رفتار و متدی که در کتاب نارانان گفته شده بود.عشق خودخواه نیست.می پذیره ،رها میکنه ، و هم چنان به دوست داشتن ادامه میده . یادمون باشه که  تعیین تکلیف نمی کنه.تصمیم می گیره  در خصوص راه خودش . اما تعیین تکلیف نمی کنه . عشق پذیراست . به مانند آغوش مادر.

لحظاتتون پر از عشق . عشقی از جنس خدا….