مراقبه و مدیتیشن : برخی از واژه ها که از فرهنگ دیگری وارد می شوند دنیای از ابهام را با خود به همراه دارند. خیلی از ما، واژه مراقبه را که می شنویم عجیب ترین کار جهان در ذهن مان داعی می شود. به یاد مرتاض های هندی می افتیم. به یاد انسان هایی که از اجتماع می گریزند. به دل کوه پناه می برند. انسان ها که فعالیت و نقش اجتماعی خود را فراموش می کنند. تنها دغدغه شان، فعال کردن چاکراهایشان است. هیچ تعهدی نسبت به جامعه، خانواده و انسان های دیگر ندارند.
تصور خیلی از مردم از مراقبه چیزی است شبیه جمله های بالا. همین است که نمی خواهند جزو افرادی باشند که عجیب و غریب هستند. ظاهر ژولیده و لباس عبا مانندی دارند و انگار متعلق به زمان ما نیستند و از عصر حجر آمده اند.

دلیل مراقبه

پس تعجبی ندارد واژه مراقبه و مدیتیشن یک بار منفی به همراه خود داشته باشد. و هر کدام از ما برای اینکه انگ راهب بودن، جامعه گریز بودن و عجیب و غریب بودن به ما نزنند دور این قبیل کارها را خط بکشیم.اما یک سوال. حقیقتا مراقبه انقدر وحشتناک و دور از ذهن است؟ و به درد انسان هایی می خورد که تنها به فکر معنویات و مابعدالطبیعه هستند و حقیقت های مادی زندگی را درک نمی کنند؟

مراقبه و مدیتیشن

مراقبه و مدیتیشن

امتحان آن مجانی است. یکبار به خود فرصت مراقبه بدهیم. تا ببینید هیچ چیز عجیبی در آن نیست. همه ما در ذهن خود، صدایی داریم که هرگز خاموش نمی شود. نجواهای ذهن، پایان ناپذیر است. هر لحظه و هر آن به چیزی مشغول است. حتی زمانی که خواب هستیم این گفتگوها و صداهای ذهنی آرام نمی شود. قبل از هر چیز لازم است یک مطلب را روشن کنیم. وظیفه ذهن فکر کردن است. این که همواره در حال گفتگوست یک امر غیرعادی نیست که بخواهیم از در جنگ با آن وارد شویم. و بخواهیم به زور و با مقاومت زیاد، ذهن خود را ساکت و آرام کنیم. نه، ذهن دارد کار خودش را انجام می دهد. پس هیچ وقت به این فکر نکنید زمانی برسد که شما بتوانید صدای درون سرتان را خاموش کنید و به سکوت مداوم برسید. خیر. پس تکلیف چیست؟

پیشنهاد ما: مطالعه مقاله منحصر به فرد زیبایی چیست؟

پیشنهاد ما: مطالعه مقاله منحصر به فرد بهترین بودن

پیشنهاد ما: مطالعه مقاله منحصر به فرد عشق چیست؟

نتایج مراقبه

ما محکومیم به اینکه همواره صدای افکار خود را گوش کنیم؟ صدایی که از نگرانی و ترس و… صحبت می کند؟ نه. ما یک قدرت عظیم داریم. می توانیم به این افکار و گفت وگوها جهت بدهیم. البته این هم راه دارد و قرار نیست بی گدار به آب بزنیم و بعد به نتیجه نرسیم و ناامید بشویم. در مقالات بعدی در این خصوص هم، راهکارهایی ارایه می شود.پس اگر فکر می کنیم که با مراقبه قرار است هیاهوی ذهن خود را برای همیشه از بین ببریم و به سکون و آرامش پایدار برسیم این برداشت درست نیست. پس مراقبه به چه درد می خورد؟اگر به سبک زندگی خود نگاه کنیم، به وظایف متعدد خود، به مسئولیت های شغلی و تعهداتی که در مقابل دیگران داریم. به کارهایی که برای تحقق اهداف خود انجام می دهیم. احساس می کنیم که از عهده ما خارج است. احساس می کنیم تحمل این بار سنگین را نداریم. علاوه بر این گاه با وجود تمام تلاش های ما و دوندگی هایمان، اوضاع آنطور که دلمان می خواهد پیش نمی رود. خستگی های جسمی و روحی زیادی داریم. به واسطه مشغله ها و تعهدات زیادمان، انرژی و روحیه ما گاه افت می کند و انگار که نیاز به کمک داریم. نیاز به هدایت، نیاز به راهکار. نیاز به اعتماد به اینکه نیرویی بزرگتر از ما هست.

فواید مراقبه

فواید مراقبه

در تمام این موارد، مراقبه می تواند آرامش از دست رفته را به ما بازگرداند. تجدید قوای ذهنی و جسمی حاصل از مراقبه را از هیچ راه دیگر نمی شود تامین کرد. احساس آرامش و اطمینان خاطر دوباره ای که به دست می آوریم. احساسی که ناشی از اعتماد به منشاء جهان هستی است.
مراقبه تمرکز از دست رفته را به ما باز می گرداند. قدرت تصمیم گیری و یافتن راه حل را در ما قوت می بخشه.
مراقبه پاسخی به درماندگی های ماست. زمانی که تلاش کردیم و به نتیجه نرسیدیم. زمانی که وقت رهایی رسیده است، وقت اعتماد و توکل و آرامش. که بگویی من تلاش خودم را می کنم اما باز هم توکل می کنم.

پیشنهاد ما: مطالعه مقاله منحصر به فرد استرس و دلایل ایجاد آن

پیشنهاد ما: مطالعه مقاله منحصر به فرد برداشت درست از قانون جذب

پیشنهاد ما: مطالعه مقاله منحصر به فرد زندگینامه نیک وی آچیچ

سخن آخر

به یاد جمله ای زیبا از کتاب مسیحیان می افتم: باز ایستید و بدانید که من خدا هستم
گاهی نیاز است که ما صبر پیشه کنیم. عجله برای رسیدن را به خاطر دلیل بزرگتری، رها کنیم. زندگی را در مقیاس بزرگتری ببینیم. سختی ها و مشکلاتی که بزرگ کردیم را کوچک بشمریم.جدی و سخت و خشک بودن بیش از حد که ما را شکننده و ناتوان کرده است را رها کنیم. پناه ببریم و کمک بخواهیم.
این ها دلیل مراقبه است. مراقبه لزوما نباید به شکل خاصی انجام شود. خیلی ها نمازشان، قدرتمندترین مراقبه است. نیایشی که رها میکند خود را از تمام گره ها زندگی. و به امید راه حل سکوت می کند. در مراقبه باید همه چیز را، تمام مسائل و موضوعات زندگی را برای لحظه ای رها کرد و اعتماد کرد که با قدرت چند برابر به زندگی برمی گردیم.

با احترام
ساره شبرنگ زاده